Catecismo Ortodoxo: San Paisio de Grecia (+1994) ╰⊰¸¸.•¨* Spanish


http://catecismoortodoxo.blogspot.ca/search/label/San%20Paisio

Catecismo Ortodoxo: San Paisio de Grecia (+1994)

Advertisements

Όταν μια ψυχή αγωνίζεται χρόνια & δεν βλέπει πρόοδο, τι συμβαίνει; ╰⊰¸¸.•¨* Απαντάει ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH – ORTHODOXY

CANADA FFE

Geron-Paisios-65

Όταν μια ψυχή αγωνίζεται χρόνια & δεν βλέπει πρόοδο, τι συμβαίνει;

╰⊰¸¸.•¨*

Απαντάει ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

—Γέροντα Παΐσιε, ὅταν μιά ψυχή ἀγωνίζεται χρόνια καί δέν βλέπη πρόοδο, τί συμβαίνει;

—Ὅταν δέν βλέπουμε πρόοδο στόν ἀγῶνα μας, σημαίνει ἤ ὅτι δέν ἔχουμε ἐγρήγορσι ἤ ὅτι ὁ Θεός δέν ἐπιτρέπει νά προχωρήσουμε περισσότερο, γιά νά μήν ὑπερηφανευθοῦμε καί βλαφθοῦμε.

—Γέροντα, ὅπως βλέπω τόν ἑαυτό μου, κάθε μέρα γίνομαι χειρότερη [μιλοῦσε σέ μοναχές], τί θά γίνη;

—Κοίταξε, εὐλογημένη, ὑπάρχουν τρία στάδια. Στό πρῶτο στάδιο, ὁ Θεός δίνει καραμέλες καί σοκολάτες, γιατί βλέπει τήν ἀνάγκη καί τήν ἀδυναμία τῆς ψυχῆς. Στό δεύτερο, παίρνει λίγο τή Χάρι Του γιά παιδαγωγία, γιά νά καταλάβη ὁ ἄνθρωπος ὅτι χωρίς τή βοήθειά Του δέν μπορεῖ νά κάνη τό παραμικρό, ὥστε νά ταπεινωθῆ καί νά αἰσθανθῆ τήν ἀνάγκη νά καταφύγη σ’ Αὐτόν. Καί τό τρίτο στάδιο εἶναι μιά μόνιμη καί σταθερή καλή πνευματική κατάστασι. Ἐσύ βρίσκεσαι ἀνάμεσα στό δεύτερο καί τρίτο στάδιο. Προχωρᾶς λίγο, μετά ξεχνᾶς τήν ἀδυναμία σου, παίρνει ὁ Χριστός τή Χάρι Του, ἀπογυμνώνεσαι ἀπό τή θεία Χάρι, βλέπεις ξανά τήν ἀδυναμία σου καί συνέρχεσαι. Ἄν μοῦ ἔλεγες ὅτι, ὅσο προχωρᾶς, εἶσαι καλύτερα, θά φοβόμουν, γιατί θά ἔβλεπα ὅτι ἔχεις ὑπερηφάνεια. Τώρα, ὅμως, πού λές ὅτι ὅλο καί πιό χάλια βλέπεις τόν ἑαυτό σου, ἐγώ χαίρομαι, γιατί βλέπω ὅτι εἶσαι καλά. Μή φοβᾶσαι. Ὅσο προχωράει κανείς, τόσο περισσότερο βλέπει τίς ἐλλείψεις του καί τίς ἀτέλειες του καί αὐτό εἶναι πρόοδος.

Από το Βιβλίο:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, GPS ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ, Δέν ὑπάρχει δευτέρα εὐκαιρία ἀλλά Δευτέρα Παρουσία, Περί Πνευματικοῦ Ἀγῶνος 2, ΕΚΔ. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ (τηλ. 2108220542), ΑΘΗΝΑ 2011

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

 

Eine andere Feier – Erlebnis des Metropoliten Athanasios von Lemessos (Zypern) beim Hl. Paisios ╰⊰¸¸.•¨* German

https://saintpaisios.wordpress.com

SAINT PAISIOS OF MOUNT ATHOS

Eine andere Feier

╰⊰¸¸.•¨*

Erlebnis des Metropoliten Athanasios von Lemessos (Zypern)

beim Hl. Paisios

Quelle:

http://www.orthodoxeeinheit.org/gerontas-paisios-der-agiorit/eine-andere-feier/

http://www.orthodoxeeinheit.org/gerontas-paisios-der-agiorit/eine-andere-feier/

ORTHODOXE EINHEIT

Am Vortag des Festes der Erhöhung des Ehrwürdigen Kreuzes im September 1977 ging ich zum Vater Paisios. Es war Montag. Ich klopfte in den frühen Morgenstunden an die Tür und der Vater Paisios öffnete.

Er war sehr glücklich und fröhlich. “Ein Glück, dass du gekommen bist, Diakon“, sagte er zu mir: „Ich habe morgen einen festlichen Gottesdienst. Sänger werden kommen, ich habe Fisch bestellt, doch es fehlte ein Diakon. Du bist gekommen, somit ist alles gut für das Fest.“ Er erzählte auch andere solche heiteren Dinge. Dann sagte er zu mir: „Du bleibst heute Nacht hier.“ Ich wusste, dass der Vater Paisios sonst niemanden über Nacht bei sich behielt. Als er es mir vorschlug, schwebte ich vor Freude.

Wir gingen in die Kirche, dort ordnete ich den Altar, wischte den Staub weg, fegte den Durchgang und erledigte noch andere verschiedene Arbeiten. Ich fühlte in mir eine große Freude. Mittags aßen wir gemeinsam. Er machte Tee, brachte Zwieback und erntete wildes Gemüse in seinem Garten.

Ich war beeindruckt von unseren Gebeten. Der Vater Paisios sagte das „Vater unser …“, hob die Hände und sagte es mit einer solchen Leidenschaft und Hingabe, als ob er wirklich mit Gott sprach.

Dann brachte er mich in eine Zelle, und ich ruhte mich für eine Stunde aus.

Danach beteten wir den kleinen Esperinos mit dem Kombos’chini.

Als wir fertig waren, sagte mir der Vater Paisios: „Schau Diakon, jetzt werden Continue reading “Eine andere Feier – Erlebnis des Metropoliten Athanasios von Lemessos (Zypern) beim Hl. Paisios ╰⊰¸¸.•¨* German”

Advice about Confession – Saint Paisios of Mount Athos, Greece (+1994)

https://saintpaisios.wordpress.com

SAINT PAISIOS OF MOUNT ATHOS, GREECE

Advice about Confession

Saint Paisios of Mount Athos, Greece (+1994)

Source:

http://stjohntheforerunnerblog.blogspot.com

http://stjohntheforerunnerblog.blogspot.com/2015/10/advice-about-confession-st-paisios.html

ST. JOHN THE FORERUNNER

We all know the importance of Confession, but yet so few take advantage of it. Here Saint Paisios of Mount Athos, Greece (+1994) shows us why it is so important.

A young man went to see the Elder. I arrived the moment he was ringing the bell, and waited behind him. After a while, Father Paisios opened the door and came to the fence.

-What’s up, young man, what do you want? asked the Elder.

-Father, I would like to see you and get your advice on something.

-Have you gone to confession? Do you have a spiritual father?

-No, Father, I don’t have a spiritual father and I haven’t gone to confession.

-Well, then you better go to confession and then come to see me.

-Why can’t I see you, Father?

-I will explain to you, so you can understand. Your mind is confused and troubled by the sins you have fallen into; as a result, you cannot realize the Continue reading “Advice about Confession – Saint Paisios of Mount Athos, Greece (+1994)”

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994): Η Παναγία Μητέρα μας φροντίζει ακόμη και για τις μικρότερες λεπτομέρειες της ζωής μας

http://havefaithorthodoxy.wordpress.com

HAVE FAITH – ORTHODOXY

Άγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης:

Ἡ Παναγία Μητέρα μας φροντίζει ἀκόμη καί γιά τίς μικρότερες

λεπτομέρειες τῆς ζωῆς μας

Ἀναφέρει ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης: «Ὅταν ἤμουν στή Μονή Φιλοθέου (κατά τά ἔτη 1955-1958), μιά φορά, ἀμέσως μετά τήν ἀγρυπνία τῆς Παναγίας μέ ἔστειλε ἕνας Προϊστάμενος νά πάω ἕνα γράμμα στή Μονή Ἰβήρων. Ὕστερα ἔπρεπε νά πάω κάτω στόν ἀρσανά τῆς Μονῆς καί νά περιμένω ἕνα γεροντάκι πού θά ἐρχόταν μέ τό καραβάκι, γιά νά τό συνοδεύσω στό Μοναστήρι μας —ἀπόστασι μιάμιση ὥρα μέ τά πόδια. Ἤμουν ἀπό νηστεία καί ἀπό ἀγρυπνία. Τότε τή νηστεία τοῦ Δεκαπενταυγούστου τήν χώριζα στά δύο· μέχρι τῆς Μεταμορφώσεως δέν ἔτρωγα τίποτε, τήν ἡμέρα τῆς Μεταμορφώσεως ἔτρωγα, καί μετά μέχρι τῆς Παναγίας πάλι δέν ἔτρωγα τίποτε. Ἔφυγα, λοιπόν, ἀμέσως μετά τήν ἀγρυπνία καί οὔτε σκέφθηκα νά πάρω μαζί μου λίγο παξιμάδι. Ἔφθασα στή Μονή Ἰβήρων, ἔδωσα τό γράμμα καί κατέβηκα στόν ἀρσανά, γιά νά περιμένω τό καραβάκι. Θά ἐρχόταν κατά τίς τέσσερεις τό ἀπόγευμα, ἀλλά ἀργοῦσε νά ἔρθη. Ἄρχισα ἐντωμεταξύ νά ζαλίζωμαι. Πιό πέρα εἶχε μιά στοίβα ἀπό κορμούς δένδρων, σάν τηλεγραφόξυλα, καί εἶπα μέ τό λογισμό μου: “Ἄς πάω νά καθήσω ἐκεῖ πού εἶναι λίγο ἀπόμερα, γιά νά μή μέ δῆ κανείς καί ἀρχίση νά μέ ρωτάη τί ἔπαθα”. Ὅταν κάθησα, μοῦ πέρασε ὁ λογισμός νά κάνω κομποσχοίνι στήν Παναγία νά μοῦ οἰκονομήση κάτι. Ἀλλά ἀμέσως ἀντέδρασα στό λογισμό καί εἶπα: “Ταλαίπωρε, γιά τέτοια τιποτένια πράγματα θά ἐνοχλῆς τήν Παναγία;”. Τότε βλέπω μπροστά μου ἕνα Μοναχό. Κρατοῦσε ἕνα στρογγυλό ψωμί, δύο σύκα καί ἕνα μεγάλο τσαμπί σταφύλι. “Πάρε αὐτά, μοῦ εἶπε, εἰς δόξαν τῆς Κυρίας Θεοτόκου”, καί χάθηκε. Ἔ, τότε διαλύθηκα· μέ ἔπιασαν τά κλάματα, οὔτε ἤθελα νά φάω πιά… Πά, πά! Τί Μάνα εἶναι αὐτή! Νά φροντίζη καί γιά τίς μικρότερες λεπτομέρειες! Ξέρεις τί θά πῆ αὐτό;».

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, Ἡ Θεοτόκος, ἐκδ. Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, τηλ. 2108220542, Αθήνα 2012

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Saint Paisios of Mount Athos (+1994), the temptation of atheism when he was 11 years old & the appearance of Jesus Christ to him

http://easternorthodoxchurch.blogspot.com

EASTERN ORTHODOX CHURCH

NZ-38220

photo_1

Saint Paisios of Mount Athos (+1994),

the temptation of atheism when he was 11 years old

& the appearance of Jesus Christ to him

From the age of eleven [says Saint Paisios], I would read the lives of the Saints, I would fast and keep vigil. My older brother would take the books and hide them, but that didn’t stop me. I would just go into the forest and keep reading there.

Later, when I was fifteen, a friend of my brother named Costas told my brother, “I’ll make him willingly give up all this nonesense.” He came and explained to me Darwin’s theory of evolution. I was shaken by this, and I said, “I’ll go and pray, and, if Christ is God, He’ll appear to me so that I’ll believe. I’ll see a shadow, hear a voice—He will show me a sign.” That’s all I could come up with at the time.

So, I went and began to pray and make prostrations for hours; but nothing happened. Eventually I stopped in a state of exhaustion. Then something Costas had said came to mind: “I accept that Christ is an important man,” he had told me, “righteous and virtuous, Who was hated out of envy for His virtue and condemned by His countrymen.” I thought to myself, “since that’s how Christ was, even if He was only a man, He deserves my love, obedience, and self-sacrifice. I don’t want paradise; I don’t want anything. It is worth making every sacrifice for the sake of His holiness and kindness.”

God was waiting to see how I would deal with this temptation. After this, Christ Himself appeared to me in a great light. He was visible from the waist up. He looked at me with tremendous love and said, “I am the resurrection, and the life; he that believeth in Me, even if he dies, he shall live” (Jn. 11:25). He was holding the Gospel in His left hand, open to the page where the same words were written.

With this event, the uncertainties that had troubled my soul were overcome, and in divine grace I came to know Christ as true God and Savior of the world. I was convinced of the truth of the God-man, not by men or books, but by the very Lord Himself, who revealed Himself to me even at this young age. Firmly established in faith, I thought to myself, “Come back now, Costas, if you want, and we’ll have a talk.”

Source:

Books of St Paisios

 

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994), η διψασμένη οχιά και τα άλλα ζώα

http://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

CpnnbF9UEAEkO7k.jpg

Scan.jpg

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

01.jpg

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994),

η διψασμένη οχιά και τα άλλα ζώα

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Ο Άγιος Παίσιος ο Αγιορείτης (+1994) εξημέρευε εξίσου τους ανθρώπους και τα ζώα. Πολλοί ταραγμένοι άνθρωποι έβρισκαν κοντά του γαλήνη. Αλλά και τα ζώα επίσης τον αγάπουσαν καθώς ακτινοβολούσε την αγνή άδολη αγάπη προς όλη τη κτίση.

Διηγείται ο ίδιος ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης:

Μια φορά, τότε που ήμουν με την κήλη, κάποιοι εργάτες κουβαλούσαν ξύλα με τα ζώα εκεί στην περιοχή του Καλυβιού.

Βλέπω σε μία στιγμή ένα ζώο να πέφτη, το καημένο, κάτω και το σαμάρι με τα ξύλα να πέφτει πάνω του.

Δίπλωσαν τα πόδια του και δεν μπορούσε να τα ισιώση.

Εγώ ξέχασα ότι είχα κήλη, ξέχασα ότι δυσκολευόμουν ακόμη και να περπατήσω.

Τρέχω πετάω τα ξύλα. Πάω να σηκώσω το σαμάρι, δεν μπορούσα. Δίνω μία τραβάω τα σχοινιά και ελευθερώσα το ζώο.

Οπότε ένα Πατέρας που ήταν εκεί κοντά φώναξε: “Πρόσεξε, έχεις κήλη, θα πάθεις καμμία ζημιά!”.

Τότε θυμήθηκα ότι είχα κήλη.

“Καλά”, του λέω, “εγώ έχω κήλη. Εσύ που δεν έχεις κήλη γιατί δεν έτρεξες;”.

“Φοβήθηκα μη με κλωτσήσει”, μου λέει.

Ευλογημένε, του λέω το ζώο και λύκος να είναι, όταν το καημένο βρίσκεται σε ανάγκη, ζητάει βοήθεια και δεν κάνει κακό στον άνθρωπο.

Αλλά ακόμη και αν διψούν τα ζώα, στον άνθρωπο καταφεύγουν, γιατί ο άνθρωπος είναι το αφεντικό τους.

Θυμάμαι μία φορά, στο Καλύβι του Τιμίου Σταυρού, ένα καλοκαίρι, μία οχιά κατέβηκε από την λαμαρίνα της σκεπής και κουλουριάστηκε μπροστά μου. Σήκωνε το κεφάλι της ψηλά,
έβγαζε τη γλώσσα της και σφύριζε. Διψούσε πολύ —Είχε καεί από τον πολύ καύσωνα— και με απειλούσε. Ζητούσε νερό, αλλά με επιτακτικό τρόπο, λες και ήμουν υποχρεωμένος να της φέρω νερό.

“Βρε”, της λέω, “εσύ, έτσι που κάνεις, δεν συγκινείς τον άλλον”.

Της έβαλα μετά νεράκι και ήπιε.

Τα τσακάλια πολύ με συγκινούν, γιατί, όταν πεινούν κλαίνε σαν μωρά παιδιά.

Να δείτε τί έχω πάθει με τα γατάκια τώρα στο Καλύβι.

Πρόσεξαν πως κάθε φορά που χτυπούσε το καμπανάκι, έβγαινα έξω, και πότε-πότε τους έριχνα κάτι για να φάνε.

Όταν λοιπόν πεινούν, τραβούν το σκοινί και χτυπάει το καμπανάκι. Βγαίνω και βλέπω να χτυπούν αυτά το καμπανάκι και τα ταίζω. Πως τα έχει κάνει όλα ο Θεός!

Πηγή:

Γέροντος Παισίου Αγιορείτου

Πάθη και Αρετές

Λόγοι Ε´

εκδ. Ι. Ησυχαστήριον Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος,

Σουρωτή Θεσσαλονίκης