Verso il Cristianesimo occidentale – San Paisios del Monte Athos, Grecia (+1994) ╰⊰¸¸.•¨* Italian

https://saintpaisios.wordpress.com

SAINT PAISIOS OF MOUNT ATHOS

Verso il Cristianesimo occidentale

San Paisios del Monte Athos, Grecia (+1994)

Nei suoi frequentissimi incontri con le persone, padre Paisios ha avuto pure modo di confrontarsi con gente di altre fedi o confessioni cristiane. Con esse aveva lo stesso atteggiamento del santo prete che lo battezzò: amabilità ma allo stesso tempo chiarezza e solidità nelle proprie convinzioni. Riportiamo a titolo di esempio un dialogo avuto con un religioso cattolico:

“Guarda, la differenza tra l’Occidente e l’Oriente è una sola… cioè la logica [λογικη]; l’Occidente crede in essa l’Oriente crede nello Spirito Santo. Non è il Credo, il ‘Filioque’ o le altre differenze… perché il ‘Filioque’ si può anche intendere bene. È lo Spirito Santo che conta e l’unione delle Chiese si fa così; se si è uomini di Dio, se si ha lo Spirito Santo allora si è Uno… l’unione potrà avvenire tramite questa via, non tramite altre strade che sono una presa in giro e farse. Come il Patriarca Atenagora che ha preso in giro Paolo VI e Paolo VI Atenagora. Vedi, io ho fatto solo le elementari non ho studiato teologia, ho letto solo, oltre alla Scrittura, l’Everghetinòs [i Padri del deserto], l’Abbà Isacco, il Sinassario… ho sempre cercato giorno per giorno la luce dello Spirito Santo… il resto non importa. Anche in Oriente la logica sta entrando molto nella Chiesa e c’è grande confusione; la maggioranza dei vescovi pensa con lo stesso cervello e mentalità del sindaco… Invece è lo Spirito Santo che ci fa uno”.

“Lo ripeto: è la logica il male di tutto, il pensiero… A Tessalonica c’è una scuola teologica abbastanza buona, ma ad Atene…le cose più assurde vengono da lì! Fortunatamente nell’Ortodossia c’è molto sale, ma anche i nostri si stanno piegando al sistema della scienza, vanno a studiare all’estero… pensa, hanno inventato pure la scienza della pastorale per i parroci e ci mettono dentro pure la psicologia! Ma lo Spirito Santo cosa ci sta a fare? Lasciamo ai tedeschi il mestiere di pensare e pensare per fare nuovi aerei e nuove bombe…”.

“Non voglio dire che non ci sono differenze dogmatiche… ci sono… ma sono tutte riconducibili a quel male di cui ti parlavo prima [il razionalismo]”.

Nell’incontro con un cattolico padre Paisios affermò:

“Vedi, questo atteggiamento severo che c’è qui nel Monte Athos verso i romano-cattolici non è per mancanza d’amore. È come se un medico desse ad un malato dei dolci per guarirlo; no, deve dargli erbe amare. Così non si può ingannare la gente con un falso ecumenismo, ma dire le verità. Purtroppo …. anche nella Chiesa ortodossa molti imparano dall’Occidente. Bisogna invece tornare alla tradizione dei Padri… La Chiesa in Occidente si è costituita in forma di stato e ha coniato la sua moneta [νομισμα], ha sostituito il cervello allo Spirito… ma questo sta succedendo anche qui in diverse parti per imitazione e influenza dell’Occidente. Vedi, non basta la buona disposizione e l’intenzione, ma occorre aderire alla verità, quando lo Spirito illumina… Con la buona disposizione si può giungere fino ad uccidere dei monaci come ha fatto il patriarca Veccos quando uccise molti monaci nel monte Athos che si opponevano all’unione con la Chiesa d’Occidente”.

Fonte:

Hiéromoine Isaac, L’Ancien Paissios de la Sainte Montagne, L’Age d’Homme, Lausanne 2008.

Advertisements

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης συζητάει για την Θεοτόκο με έναν Γερμανό Προτεστάντη πάστορα

http://cominghomeorthodoxy.wordpress.com

COMING HOME – ORTHODOXY

bright-yellow-and-red-aquilegia-bruce-nutting

16160_1152853548826_1452279827_30341939_3688067_n

Γράφει καί ὁ π. Ἀθανάσιος Σιμωνοπετρίτης:

«Θυμᾶμαι χαρακτηριστικά μία περίπτωσι ἑνός ἑλληνομαθοῦς πάστορος Γερμανοῦ ὁ ὁποῖος εἶχε σπουδάσει στή Θεσσαλονίκη. Ὁ ἄνθρωπος πάρα πολύ σκανδαλιζόταν γιατί τιμοῦμε τήν Παναγία μας. Ἀφοῦ τόν κέρασε ὁ π. Παΐσιος, τόν ρώτησε:

—Τί δουλειά κάνεις;

—Θεολόγος εἶμαι.

Ὁ διορατικός Γέροντας τόν κοίταξε ἐρευνητικά καί τόν ρώτησε:

—Ἁπλῶς “θεολόγος” εἶσαι ἤ μήπως εἶσαι καί κάτι ἄλλο;

—Ὄχι, εἶμαι καί πάστωρ.

—Ἄ, καλά· Πῶς σοῦ φάνηκε τό Ἅγιον Ὄρος; Σοῦ ἄρεσε;

—Ὅλα μοῦ ἄρεσαν, ἀλλά ἐδῶ πολύ τιμᾶτε τήν Παναγία!

—Γιατί σοῦ κακοφαίνεται αὐτό;

—Αἴ, νά, περισσότερο πρέπει νά τιμᾶτε τό Χριστό.

—Μά, τιμώντας τήν Παναγία, τό Χριστό τιμᾶμε!

— Αἴ, ὄχι πάτερ, δέν εἶναι τό ἴδιο πρᾶγμα, ἐπέμενε ἐκεῖνος.

Ὁπότε ὁ Γέρων Παΐσιος χρησιμοποιώντας ἕναν ὡραῖο ποιμαντικό τρόπο, τοῦ λέει:

—Ἐσένα ἡ μάνα σου, σόι γυναῖκα δέν εἶναι!

—Ποῦ τήν ξέρεις τή μάνα μου καί τή βρίζεις;

— Αἴ, ὅπως ἐγώ δέν ξέρω τή μάνα σου καί τή βρίζω καί σοῦ κακοφαίνεται, ἔτσι κι ἐμένα μοῦ κακοφαίνεται γιατί δέν ξέρεις τή Μάνα μου τήν Παναγία καί λές τέτοια πράγματα! Ἄντε, τό λοιπόν, νά σοῦ πῶ τί εἶναι ἡ Παναγία…

Ἄρχισε νά τοῦ λέη γιά τήν Παναγία, ἔτσι μ᾽ ἕνα πολύ ὡραῖο τρόπο, ὁπότε ὁ ἄνθρωπος τά ἔχασε! Μάλιστα, συγκεκριμένα τοῦ εἶπε ἕνα παράδειγμα μ᾽ ἕνα σωλῆνα. Τόν ρώτησε:

— Ἀπό ἕνα σωλῆνα ὅταν περάση τό νερό, ἔχει ὁ σωλήνας αὐτός καμμιά ἀξία;

—Ὄχι, δέν ἔχει καμμιά ἀξία. Ἁπλῶς βοήθησε, πέρασε τό νερό καί ἀπό ᾽κεῖ καί πέρα ὁ ρόλος του τελείωσε· ἀπάντησε ὁ πάστωρ.

Ὁ π. Παΐσιος συνέχισε:

—Ναί, ἡ Παναγία ὅμως δέν εἶναι ἕνας σωλήνας πού ἁπλῶς πέρασε ἀπό μέσα τό Νερό. Εἶναι ἕνας σπόγγος οὐράνιος πού κρατάει συνέχεια τόν Χριστό, γι᾽ αὐτό λέγεται Θεοτόκος, γι᾽ αὐτό κι ἐμεῖς τήν τιμοῦμε!

Μέ αὐτό τό ἁπλό παραδειγματάκι, ὁ ἄνθρωπος δέν ξέρω ἄν πείσθηκε ἀπολύτως, πάντως ξέρω ὅτι εἰρήνευσε καθώς ἔφυγε ἀπό τό Γέροντα».

ΠΗΓΗ:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Ἡ Θεοτόκος

ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2012

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) & ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (+1956) για τις Ι. Εικόνες

http://havefaithorthodoxy.wordpress.com

HAVE FAITH – ORTHODOXY

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

& ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (+1956) για τις Ι. Εικόνες

Ὁ Ἅγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς γράφει: «Ὅπως χαίρονται οἱ γονεῖς, ὅταν κάποιος ἀγαπάη καί ἐπαινῆ τά παιδιά τους, ἔτσι καί ὁ Κύριος χαίρεται, ὅταν τά παιδιά του, οἱ ἄνθρωποι, ἀγαποῦν καί δοξάζουν τούς ἁγίους Του. Χαίρεται μέ τόν ἴδιο τρόπο ὅπως ὅταν δοξάζουν τόν Ἴδιο. “Ὁ δεχόμενος ὑμᾶς, ἐμέ δέχεται”(Μθ 10, 40) εἶπε, καί ὅποιος δοξάζει τούς ἁγίους τοῦ Χριστοῦ τό Χριστό δοξάζει».

Ἀπό τό βίο τοῦ Ἁγ. Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου:

«[Προτεστάντης:]—Ἐσεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι… προσκυνᾶτε τίς Εἰκόνες καί νομίζετε ὅτι μποροῦν νά κάνουν θαύματα! Κι ἀκόμα χειρότερα συμπεριφέρεσθε μέ τά λείψανα τῶν ἁγίων σας, τά ὁποῖα, ἄν καί πολλές φορές ἔχουν ἀκόμη καί ἄλιωτες σάρκες, χωρίς νά σιχαίνεσθε, τά ἀσπάζεσθε! Ὅλα αὐτά δείχνουν ὅτι ἐσεῖς, οἱ ὀρθόδοξοι, βρίσκεσθε σέ μεγάλη πλάνη!…

—Δέν μοῦ λές…: Στό σπίτι σου ἔχεις φωτογραφίες ἀπό τούς γονεῖς σου, ἀπό τά ἀδέλφια σου, ἀπό τά παιδιά σου, ἀπό τούς φίλους σου;

—Βεβαίως κι ἔχω!

—Αἴ, ἐμεῖς γιατί νά μήν ἔχουμε “φωτογραφίες” ἀπό τόν πατέρα μας, τόν Κύριό μας, τή μητέρα μας, τήν Παναγία καί τ᾽ ἀδέλφια μας, τούς ἁγίους καί μάρτυρες; Γιατί νά μήν ἔχουμε τίς εἰκόνες τους, γιά νά τούς βλέπουμε, νά τούς θυμώμασθε καί νά παρακαλοῦμε νά μᾶς βοηθήσουν; Κι ὅσο πιό θερμά, βλέποντας τίς εἰκόνες τῶν ἁγίων, τούς παρακαλοῦμε, τόσο περισσότερο ἐκεῖνοι μᾶς βοηθοῦν. Κι ἐπειδή ἦταν γεμᾶτοι “μέχρι τό μεδούλι”, ἀπό Θεία Χάρι, γι᾽ αὐτό ἀσπαζόμασθε τά ἅγια λείψανά τους, ὥστε νά ἀποκτήσουμε κι ἐμεῖς λίγη Χάρι. Κι ἄν, μάλιστα, τύχη ὁ συγκεκριμένος ἅγιος νά ἔχη κι ἄφθαρτο λείψανο, τόση περισσότερη χάρι ἔχει· κι ἐμεῖς, μέ τή σειρά μας, προσκυνώντας το τήν παίρνουμε!».

° Ἀκόμα: «—Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία προσκυνάει τίς Εἰκόνες. Εἶναι σωστό:

—[Ἅγ. Παΐσιος:] Ἄκου. Ἡ μάνα πού ἔχει τό παιδί της στόν πόλεμο, φοβᾶται γι᾽ αὐτό νύκτα-μέρα. Ἔχει πολλή ἀγωνία. Ξαφνικά παίρνει ἕνα γράμμα ἀπό τό παιδί της μέ μιά φωτογραφία του μέσα. Ὅταν τή βλέπει τί κάνει; Τήν πιάνει στά χέρια της καί τή φιλεῖ, τή βάζει στόν κόρφο της ν᾽ ἀγγίξη τήν καρδιά της. Αἴ, τί νομίζεις; Αὐτή ἡ μάνα μέ τέτοιο φλογερό πόθο πού ἔχει γιά τό παιδί της πιστεύει ὅτι φιλεῖ τή φωτογραφία; Τό ἴδιο τό παιδί της πιστεύει ὅτι φιλεῖ. Τό ἴδιο πιστεύει καί ὅποιος ἔχει φλογερό πόθο γιά τήν Παναγία καί τόν ἅγιο τούς ὁποίους προσκυνάει. Δέν προσκυνᾶμε τίς εἰκόνες γιατί εἶναι εἰκόνες, ἀλλά γιά τούς ἁγίους. Καί αὐτούς ὄχι γιατί εἶναι τά πρόσωπα πού εἶναι, ἀλλά γιατί ἀγωνίσθηκαν γιά τό Χριστό. Ὁ Θεός εἶναι ζηλότυπος, εἶναι ἀλήθεια. Ὄχι, ὅμως, γιά τούς δικούς Του, ἀλλά γιά τό διάβολο. Ὁ πατέρας δέν ζηλεύει τά δικά του παιδιά. Μήν ἀνησυχεῖς, ὁ Κύριος χαίρεται ὅταν σέ βλέπη νά σέβεσαι καί ν᾽ ἀγαπᾶς τή Μάνα Του καί τούς Ἁγίους».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Ἁγιολογία

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός (6978461846)

Σταμάτα 2013