Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) ενώ ήταν εν ζωή με πλήρη επίγνωσή του εμφανιζόταν στα όνειρα ανθρώπων και τους συμβούλευε

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH – ORTHODOXY

38624d4237ef51ba7d637999bce12668

γ.-Παΐσιος-29-620x953-1

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) ενώ ήταν εν ζωή

με πλήρη επίγνωσή του εμφανιζόταν στα όνειρα ανθρώπων

και τους συμβούλευε

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Ἄλλοτε ὁ π. Παΐσιος παρουσιαζόταν σέ ὄνειρο σέ κάποιους. Αὐτό δέν εἶναι τόσο θαυμαστό. Τό θαυμαστό εἶναι ὅτι εἶχε ἐπίγνωσι τῆς ἐμφανίσεως, καί ὅταν συναντοῦσε τά πρόσωπα, ὑπενθύμιζε τήν ἐμφάνισί του καί ρωτοῦσε ἄν ἔκαναν αὐτό τό ὁποῖο τούς εἶπε στό ὄνειρο.

Μαρτυρία π. Βασιλείου Βύρλιου, ἐφημερίου Ἱεροῦ Ναοῦ ἁγίου Λουκᾶ Σταυρουπόλεως, Θεσσαλονίκης:

“Ἕνα καλοκαίρι τῆς δεκαετίας τοῦ ᾽80 εἶχε καταβληθῆ ἄσχημα ἡ ὑγεία μου. Ὅλο τό μῆνα Ἰούλιο ἤμουν ἄρρωστος. Ὅταν μπῆκε ἡ νηστεία τῆς Παναγίας, μέσα στήν παραζάλη τῆς ἀυπνίας μοῦ ἦλθε λογισμός ὅτι πρόκειται νά πεθάνω. Τά χαράματα κοιμήθηκα γιά λίγο, καί βλέπω τό γέροντα Παΐσιο νά μοῦ λέη: ῾Βρέ κουτέ, δέν πεθαίνεις᾽. Στήν ἐρώτησι, πῶς θά ξεπεράσω τό πρόβλημά μου, ἀπαντᾶ: ῾Ἡ ταπείνωσι τό θεραπεύει᾽. Αἰσθάνθηκα μεγάλη ἐσωτερική ἀνεξήγητη χαρά καί ἔντονη ἐπιθυμία νά ἐπισκεφθῶ τό Γέροντα. Τήν ἴδια μέρα ξεκίνησα γιά τό Ἅγιο Ὄρος παίρνοντας γιά βοηθό ἕνα γνωστό μου, λόγῳ τῆς προηγουμένης ταλαιπωρίας μου. Στό Κουτλουμούσι, ρωτήσαμε κάποιο μοναχό, ἄν ὁ Γέροντας βρίσκεται στό Κελλί του. Μᾶς ἀπάντησαν: ῾Δέν προλάβατε, ἔχει λίγη ὥρα πού ἔφυγε᾽.

Λέω στό γνωστό μου νά πᾶμε γρήγορα. Φθάνοντας στό Κελλί τόν ἀκούσαμε: Ἔ! δάσκαλε (ἀκόμα δέν εἶχα χειροτονηθῆ). Ἔλα ἀπό δῶ, βρέ παιδί μου. Ἐσένα περίμενα. Πῶς θά ἔφευγα; Ποῦ σταματήσαμε τό πρωΐ τή συζήτησι;᾽.

—Στήν ταπείνωσι, Γέροντα”…

Από το Βιβλίο:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

ΑΓΙΟΛΟΓΙΑ

εκδ. Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, τηλ. 2108220542

Ἀθήνα 2012

 

Advertisements

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) & ο Θιβετιανός βουδιστής μοναχός Γιωργάκης

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

A Taste of Fall..jpg

Agios Paisios-5.jpg

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

& ο Θιβετιανός μοναχός Γιωργάκης

Ἦρθε στό Ἅγιον Ὄρος καί γύριζε στά μοναστήρια ἕνας νέος ἡλικίας 16-17 χρόνων, ὁ Γιωργάκης. Ἀπό ἡλικίας τριῶν ἐτῶν οἱ γονεῖς του τόν ἔβαλαν σε βουδιστικό μοναστήρι στο Θιβέτ. Προχώρησε πολύ στη γιόγκα, ἔγινε τέλειος μάγος, μποροῦσε νά καλεῖ ὅποιον ἤθελε. Εἶχε μαύρη ζώνη καί ἤξερε τέλεια καράτε. Μέ τήν δύναμη τοῦ σατανᾶ ἔκανε ἐπιδείξεις πού προξενοῦσαν ἐντύπωση. Χτυποῦσε μέ τό χέρι του μεγάλες πέτρες καί ἔσπαζαν σάν καρύδια. Μποροῦσε νά διαβάζει κλειστά βιβλία. Ἔσπαζε στήν παλάμη του φουντούκια, ἔπεφταν κάτω τά τσόφλια καί οἱ καρποί ἔμεναν κολλημένοι στό χέρι του…

Κάποιοι μοναχοί ἔφεραν τόν Γιωργάκη στόν Γέροντα Παΐσιο γιά νά τόν βοηθήσει. Ρώτησε τόν Γέροντα, τι δυνάμεις εἶχε καί τί μποροῦσε νά κάνει. Ἀπάντησε ὅτι ὁ ἴδιος δέν ἔχει καμιά δύναμη καί ὅτι ὅλη ἡ δύναμη εἶναι τοῦ Θεοῦ. Ὁ Γιωργάκης θέλοντας νά ἐπιδείξει τήν δύναμή του συγκέντρωσε τό βλέμμα του σέ μία μεγάλη πέτρα πού ἦταν σέ ἀπόσταση καί ἡ πέτρα ἔγινε θρύψαλα. Τότε ὁ Γέροντας σταύρωσε μία μικρή πέτρα καί τοῦ εἶπε νά τήν σπάσει καί αὐτή. Αὐτός συγκεντρώθηκε, ἔκανε τά μαγικά του, ἀλλά δέν κατάφερε νά τήν σπάσει. Τότε ἄρχισε νά τρέμει καί οἱ σατανικές δυνάμεις, πού νόμιζε ὅτι ἔλεγχε, μή μπορώντας νά σπάσουν τήν πέτρα στράφηκαν ἐναντίον του καί τόν ἐκσφενδόνισαν στήν ἀλλη ὄχθη τοῦ ρέματος. Ὁ Γέροντας τόν μάζεψε σέ ἄθλια κατάσταση. Ἄλλη φορά, διηγήθηκε ὁ Γέροντας, «ἐνῶ συζητούσαμε, ξαφνικά σηκώθηκε, μοῦ ἔπιασε τά χέρια καί μοῦ τά γύρισε πρός τά πίσω». «Ἄν μπορεῖ ἄς ἔρθει νά σέ ἐλευθερώσει ὁ Χατζηφεντῆς» μοῦ εἶπε. «Τό αἰσθάνθηκα σάν βλασφημία. Κούνησα λίγο τά χέρια μου καί τινάχθηκε πέρα. Μετά σάν ἀντίδραση πήδησε ψηλά καί πῆγε νά μέ χτυπήσει μέ τό πόδι του, ἀλλά τό πόδι του σταμάτησε κοντά στό πρόσωπο μου, σάν νά βρῆκε ἕνα ἀόρατο ἐμπόδιο! Μέ φύλαξε ὁ Θεός. Τή νύχτα τόν κράτησα καί κοιμήθηκε στό κελί μου. Οἱ δαίμονες τόν ἔσυραν μέχρι κάτω στό λάκκο καί τόν ἔδειραν γιά τήν ἀποτυχία του. Τό πρωί σέ κακή κατάσταση, τραυματισμένος, γεμᾶτος ἀγκάθια καί χώματα, ὡμολογοῦσε: «Μέ ἔδειρε ὁ σατανάς, γιατί δέν μπόρεσα νά σέ νικήσω».

Ἔπεισε τόν Γιωργάκη νά τοῦ φέρει τά μαγικά βιβλία καί τά ἔκαψε. Ὁ Γέροντας τόν κράτησε λίγο κοντά του καί τόν βοήθησε…Ὁ Γέροντας χρησιμοποιοῦσε τήν περίπτωση τοῦ Γιωργάκη γιά νά ἀποδείξει πόσο μεγάλη εἶναι ἡ πλάνη αὐτῶν πού νομίζουν ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι ἴδιες, ὅλες τόν ἴδιο Θεό πιστεύουν καί ὄτι δέν διαφέρουν οἱ Θιβετιανοί μοναχοί ἀπό τούς Ὀρθοδόξους.

Πηγή:

Ιερομονάχου Ισαάκ, Βίος Γέροντος Παισίου του Αγιορείτου,
Αγιον Ορος 2008

Πολλαπλασιασμός κερασμάτων! – Ένα θαύμα του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου πριν κοιμηθεί (+1994)

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH – ORTHODOXY

Dettifoss II by Snorri Gunnarsson.jpg

OCIOS-PAICIOS1.jpg

Πολλαπλασιασμός κερασμάτων!

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Κάποιος επισκέπτης του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου (+1994) πίστευε ότι στην εποχή μας δε γίνονται θαύματα. Ο Γέροντας διέγνωσε τη δυσπιστία του και του είπε:

-Πάρε αυτό το κουτί και κέρασε τους επισκέπτες. (Οι επισκέπτες ήσαν περίπου 12 και το κουτί είχε τρία γλυκά)

-Μα, Γέροντα…

-Κάνε όπως σου λέω και πάρε και εσύ κέρασμα.

(Πράγματι αφού τους κέρασε όλους πήρε και ο ίδιος. Στο τέλος διαπίστωσε ότι στο κουτί υπήρχαν ακόμη τρία γλυκά).

-Τίποτα δεν είναι αδύνατο για το Θεό.

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) αντιμέτωπος με τον πειρασμό του αθεϊσμού

http://atheistsmetorthodoxy.wordpress.com

ATHEISTS MET ORTHODOXY

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

αντιμέτωπος με τον πειρασμό του αθεϊσμού

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης:

«Ὅταν ἤμουν μικρός, στήν Κόνιτσα, διάβαζα πολλούς βίους Ἁγίων καί ἔδινα καί στά ἄλλα παιδιά νά διαβάσουν ἤ τά μάζευα καί διαβάζαμε μαζί. Θαύμαζα τήν μεγάλη ἄσκησι καί τίς νηστεῖες τίς ὁποῖες ἔκαναν οἱ Ἅγιοι καί προσπαθοῦσα νά κάνω καί ἐγώ ὅ,τι ἔκαναν ἐκεῖνοι. Ἀπό τή νηστεία ὁ λαιμός μου εἶχε γίνει σάν τό κοτσάνι ἀπό τό κεράσι. Τά παιδιά μέ πείραζαν. “Θά πέση τό κεφάλι σου!”, μοῦ ἔλεγαν. Τί τραβοῦσα! Τέλος πάντων. Ἀπό τήν ἄλλη, ὁ μεγάλος μου ἀδελφός ἐπειδή ἀρρώσταινα ἀπό τίς νηστεῖες καί φοβόταν μήπως δέν τελειώσω τό σχολεῖο, μοῦ ἔπαιρνε τά Συναξάρια τῶν Ἁγίων τά ὁποῖα διάβαζα. Μετά τά ἔκρυβα στό δάσος, στό ἐξωκλήσι τῆς Ἁγίας Βαρβάρας, καί πήγαινα ἐκεῖ κρυφά καί διάβαζα. Μιά μέρα κάποιος γείτονας ὀνόματι Κώστας, εἶπε, στόν ἀδελφό μου:

—Θά τόν κάνω ἐγώ νά ἀλλάξη μυαλό, νά πετάξη αὐτά τά βιβλία πού διαβάζει καί νά ἀφήση καί τίς νηστεῖες καί τίς προσευχές.

Μέ βρῆκε λοιπόν —ἤμουν περίπου δεκαπέντε χρονῶν τότε— καί ἄρχισε νά μοῦ λέη τή Θεωρία του Δαρβίνου. Ἔλεγε-ἔλεγε, ὥσπου μέ ζάλισε. Ἔτσι ὅπως ἤμουν ζαλισμένος πῆγα κατ᾽ εὐθεῖαν στό δάσος, στό ἐξωκκλήσι τῆς Ἁγίας Βαρβάρας. Μπῆκα μέσα καί ἄρχισα νά παρακαλῶ τό Χριστό. “Χριστέ μου, ἄν ὑπάρχης, νά μοῦ παρουσιασθῆς”, ἔλεγα καί ἔκανα συνέχεια γιά πολλή ὥρα μετάνοιες. Ἦταν καλοκαίρι. Ὁ ἱδρώτας ἔτρεχε, εἶχα γίνει μούσκεμα· εἶχα ἀποκάμει τελείως. Ἀλλά οὔτε εἶδα οὔτε ἄκουσα τίποτε. Οὔτε ὁ Θεός νά μέ οἰκονομήση λίγο, ἔστω μέ ἕνα μικρό σημεῖο, κάποιο κρότο, κάποια σκιά· παιδί ἤμουν στό κάτω-κάτω. Καί ἄν τό ἔβλεπε κανείς ἀνθρωπίνως ἤ μέ τή λογική, θά ἔλεγε: “Κρίμα, Θεέ μου, τό ταλαίπωρο! Ἀπό ἕντεκα χρονῶν ἀνέβαινε στά βράχια, ἔκανε τέτοια ἄσκησι, καί τώρα περνάει μιά κρίσι. Τό ζάλισε ὁ ἄλλος μέ κάτι ἀνόητες θεωρίες. Μέσα στό σπίτι ἔχει δυσκολίες ἀπό τόν ἀδελφό του. Ἔφυγε στό δάσος, γιά νά Σοῦ ζητήση βοήθεια…”. Ὅμως τίποτε-τίποτε-τίποτε! Ἀποκαμωμένος ἀπό τίς πολλές μετάνοιες κάθησα λίγο κάτω. Τότε σκέφθηκα: “Καλά”, ὅταν ρώτησα τόν Κώστα “τί γνώμη ἔχει ἐκεῖνος γιά τό Χριστό” τί μοῦ εἶπε;

—Ἦταν ὁ πιό καλός, ὁ πιό δίκαιος ἄνθρωπος, μοῦ εἶχε πεῖ, καί, ἐπειδή κήρυττε δικαιοσύνη, θίχθηκαν τά συμφέροντα τῶν Φαρισαίων, καί Τόν σταύρωσαν ἀπό φθόνο.

 Τότε εἶπα: “Ἀφοῦ ὁ Χριστός ἦταν τόσο καλός ἄνθρωπος, τόσο δίκαιος, καί δέν εἶχε παρουσιασθῆ ποτέ ἄλλος ὅμοιός Του καί οἱ ἄλλοι ἀπό φθόνο καί κακία Τόν θανάτωσαν, ἀξίζει γι᾽ αὐτόν τόν ἄνθρωπο νά κάνω περισσότερα ἀπό ὅσα ἔκανα, ἀκόμη καί νά πεθάνω”. Μόλις τό ἀντιμετώπισα ἔτσι, παρουσιάσθηκε ὁ Χριστός μέσα σέ πολύ φῶς —ἔλαμψε τό ἐκκλησάκι— καί μοῦ εἶπε: “Ἐγώ εἶμαι ἡ Ἀνάστασι καί ἡ ζωή· ἐκείνος πού πιστεύει σέ ἐμένα, καί ἄν πεθάνη, θά ζήση”(Ἰωάννου 11, 25-26). Τά λόγια αὐτά διάβαζα καί στό ἀνοικτό Εὐαγγέλιο, τό ὁποῖο κρατοῦσε στό ἕνα χέρι. Μοῦ ἔκανε τέτοια ἀλλοίωσι ἐσωτερική πού ἔλεγα συνέχεια: “Ἕλα τώρα ἐδῶ, Κώστα, νά τά ποῦμε, ἄν ὑπάρχη ἤ δέν ὑπάρχη Θεός”. Βλέπεις, ὁ Χριστός, γιά νά παρουσιασθῆ, περίμενε τή δική μου φιλότιμη ἀντιμετώπισι. Καί ἄν ἀπό ἕνα παιδί ζητᾶ τήν φιλότιμη ἀντιμετώπισι, πόσο μᾶλλον ἀπό ἕνα μεγάλο».

ΠΗΓΗ:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Θεός Ἐφανερώθη – Ἀπό τόν Ἀθεϊσμό στό Χριστό

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός (6978461846)

Ἀθήνα 2011

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET