Ο Αθανάσιος Ροκοβαλής ρώτησε τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη “Πώς είναι ο Θεός;”

http://xristosorthodoxia.blogspot.com

ΧΡΙΣΤΟΣ – ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Ο Αθανάσιος Ροκοβαλής ρώτησε

τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη “Πώς είναι ο Θεός;”

Ἀναφέρει ὁ Ἀθανάσιος Ροκοβαλῆς:

«Ἡ μεγάλη ἁπλότητα καί ταπείνωσι τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου μέ παρέσερνε καί ἐμένα σέ μιά οἰκειότητα. Ἔβλεπα μπροστά μου τόν Πατέρα μου καί λησμονοῦσα ὅτι μέ τό λόγο του διώχνει δαιμόνια, ὅτι ἀνίατες ἀσθένειες ἐξαφανίζονται, ὅτι τό πρόσωπό του ἔλαμψε σάν ἥλιος, ὅτι… ὅτι… ὅτι… Ἔτσι λοιπόν, ἐκεῖ πρός τό τέλος τοῦ ταξιδιοῦ, ἐνῶ ὁδηγοῦσα πάνω σέ στροφές, τόν ρώτησα αὐθόρμητα:

—Γέροντα, πές μου γιά τό Θεό… πῶς εἶναι;…

Δέν μίλησε παρά ἔσκυψε τό κεφάλι του καί προσευχήθηκε. Λίγο… οὔτε ἕνα λεπτό! Τότε ξαφνικά “ἄνοιξε” ἡ ψυχή μου, “ἄνοιξε” ὁ οὐρανός καί ἄρχισα νά νιώθω τό Θεό παντοῦ. Μέσα στό αὐτοκίνητο, ἔξω στό βουνό, μακρυά στούς ἀπόμακρους γαλαξίες. Παντοῦ! Ἦταν παντοῦ καί γέμιζε τά πάντα, ἀλλά δέν ἦταν τίποτε ἀπό ὅλα αὐτά. Ἕνα Πνεῦμα πού διαπερνοῦσε ὅλα ὅσα ὑπάρχουν, χωρίς νά μπερδεύεται ἤ νά συγχέεται μέ αὐτά. Μιά δύναμι πού στηρίζει τά πάντα στήν ὕπαρξι, παντοῦ παροῦσα πού ὅμως… κανείς δέν τήν ἀντιλαμβάνεται, ἔξω ἀπό κάθε ἀντίληψι. Δέν μπορεῖ κάποιος νά τήν ἀνακαλύψη μέ δίκη του ἀλαζονική προσπάθεια. Μιά δύναμι πού μόνο… αὐτοαποκαλύπτεται.

Ζοῦσα ἕνα εἶδος ἐκστάσεως, ἕνα εἶδος πνευματικῆς “μέθης”, χωρίς νά ἔχω χάσει, ὅμως, τίς αἰσθήσεις μου καί τήν ἐπαφή μου μέ τόν ὑλικό κόσμο. Μιά “νηφάλια μέθη”, ὅπως τήν χαρακτηρίζουν οἱ παλαιοί ἀσκητές στά συγγράμματά τους.

Λές καί τράβηξε κάποιος ἕνα πέπλο ἀπ᾽ τό νοῦ μου, ἀπ᾽ τήν ψυχή μου κάι ἄρχισα νά ζῶ στόν ἴδιο μέν κόσμο ἀλλά σέ ὁλόκληρο τόν κόσμο, ἐνῶ πρῶτα ζοῦσα σ᾽ ἕνα μέρος του. Φαντασθεῖτε ἕνα κουφό πού ξαφνικά ἀρχίζει νά ἀκούη. Στόν ἴδιο κόσμο ζοῦσε πρίν, ἀλλά χωρίς τούς ἤχους. Τώρα καί ἀκούει. Φαντασθεῖτε ἕνα τυφλό πού ἀρχίζει ξαφνικά νά βλέπη. Ὁ ἵδιος κόσμος ἔχει τώρα καί εἰκόνες καί χρώματα. Ἔτσι, λοιπόν, καί ἐγώ στόν ἴδιο κόσμο ζοῦσα, μόνο πού τώρα ἔνιωθα ἐπιπλέον καί τό Θεό καί μέσα ἀπό Αὐτόν πολλά βαθιά, σημαντικά καί ὄμορφα πράγματα. Ἤμουν ξαφνικά μέτοχος καί τοῦ ὑλικοῦ καί τοῦ πνευματικοῦ κόσμου. Φαντάζομαι ὅτι κάπως ἔτσι θά ἦταν παλαιά καί οἱ ἄνθρωποι… Ὁ Ἀδάμ καί ἡ Εὔα στόν παράδεισο θά ἦταν καλύτερα, γιατί, ὅπως λέει καί ἡ Ἅγ. Γραφή, ἔβλεπαν καί ἄκουγαν καί συνουμιλοῦσαν μέ τό Θεό. Θά μπορούσαμε νά λέμε πολλά, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι θά σᾶς κουράσω.

Προσέξτε, ὅμως, κάτι ἀκόμα, παρακαλῶ. Προσέξτε τήν γενναιοδωρία τοῦ Γέροντα, πού μιμεῖται τό Θεό, τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό. Τί τοῦ ζήτησα ἐγώ;… λίγα λόγια, κάποιες κουβέντες. Τί μοῦ χάρισε αὐτός;… Μιά ἀνυπολόγιστη ἐμπειρία! Τί πνευματικός πλοῦτος! Τί γενναιοδωρία! Τί ἀγάπη!

Τί νά πρωτοθαυμάσει κανείς;… Τήν παρρησία πού εἶχε πρός τό Θεό;… Μέ μιά μικρή, ἐλάχιστης διαρκείας, ὁλόθερμη προσευχή πῶς “συγκινοῦσε” τό Θεό!… Τί νά θαυμάσουμε, τόν Ἅγιο ἤ τό Θεό;… τήν παρρησία τοῦ ἀνθρώπου ἤ τήν συγκατάβασι τοῦ Θεοῦ;… Γιά τί μέγεθος συγκαταβάσεως μιλοῦμε;!!!… Πῶς ὁ Θεός καταδέχεται καί πόσο συγκαταβαίνει στόν ἄνθρωπο;… Νομίζω ὅτι τά μεγέθη εἶναι τεράστια, συντρίβουν τή λογική μας. Τήν τόσο μικρόψυχη καί φτηνή λογική μας, πού δέν μπορεῖ νά ἐννοηση τήν τεράστια ἀγάπη πού ἔχει ὁ Θεός γιά τόν ἄνθρωπο. Γιατί ὁ Θεός εἶναι ἀγάπη».

Advertisements

Όταν μια ψυχή αγωνίζεται χρόνια & δεν βλέπει πρόοδο, τι συμβαίνει; ╰⊰¸¸.•¨* Απαντάει ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH – ORTHODOXY

CANADA FFE

Geron-Paisios-65

Όταν μια ψυχή αγωνίζεται χρόνια & δεν βλέπει πρόοδο, τι συμβαίνει;

╰⊰¸¸.•¨*

Απαντάει ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

—Γέροντα Παΐσιε, ὅταν μιά ψυχή ἀγωνίζεται χρόνια καί δέν βλέπη πρόοδο, τί συμβαίνει;

—Ὅταν δέν βλέπουμε πρόοδο στόν ἀγῶνα μας, σημαίνει ἤ ὅτι δέν ἔχουμε ἐγρήγορσι ἤ ὅτι ὁ Θεός δέν ἐπιτρέπει νά προχωρήσουμε περισσότερο, γιά νά μήν ὑπερηφανευθοῦμε καί βλαφθοῦμε.

—Γέροντα, ὅπως βλέπω τόν ἑαυτό μου, κάθε μέρα γίνομαι χειρότερη [μιλοῦσε σέ μοναχές], τί θά γίνη;

—Κοίταξε, εὐλογημένη, ὑπάρχουν τρία στάδια. Στό πρῶτο στάδιο, ὁ Θεός δίνει καραμέλες καί σοκολάτες, γιατί βλέπει τήν ἀνάγκη καί τήν ἀδυναμία τῆς ψυχῆς. Στό δεύτερο, παίρνει λίγο τή Χάρι Του γιά παιδαγωγία, γιά νά καταλάβη ὁ ἄνθρωπος ὅτι χωρίς τή βοήθειά Του δέν μπορεῖ νά κάνη τό παραμικρό, ὥστε νά ταπεινωθῆ καί νά αἰσθανθῆ τήν ἀνάγκη νά καταφύγη σ’ Αὐτόν. Καί τό τρίτο στάδιο εἶναι μιά μόνιμη καί σταθερή καλή πνευματική κατάστασι. Ἐσύ βρίσκεσαι ἀνάμεσα στό δεύτερο καί τρίτο στάδιο. Προχωρᾶς λίγο, μετά ξεχνᾶς τήν ἀδυναμία σου, παίρνει ὁ Χριστός τή Χάρι Του, ἀπογυμνώνεσαι ἀπό τή θεία Χάρι, βλέπεις ξανά τήν ἀδυναμία σου καί συνέρχεσαι. Ἄν μοῦ ἔλεγες ὅτι, ὅσο προχωρᾶς, εἶσαι καλύτερα, θά φοβόμουν, γιατί θά ἔβλεπα ὅτι ἔχεις ὑπερηφάνεια. Τώρα, ὅμως, πού λές ὅτι ὅλο καί πιό χάλια βλέπεις τόν ἑαυτό σου, ἐγώ χαίρομαι, γιατί βλέπω ὅτι εἶσαι καλά. Μή φοβᾶσαι. Ὅσο προχωράει κανείς, τόσο περισσότερο βλέπει τίς ἐλλείψεις του καί τίς ἀτέλειες του καί αὐτό εἶναι πρόοδος.

Από το Βιβλίο:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, GPS ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ, Δέν ὑπάρχει δευτέρα εὐκαιρία ἀλλά Δευτέρα Παρουσία, Περί Πνευματικοῦ Ἀγῶνος 2, ΕΚΔ. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ (τηλ. 2108220542), ΑΘΗΝΑ 2011

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

 

Γιατί μερικοί άνθρωποι, αν συναντήσουν κάποια μεγάλη δυσκολία στην ζωή τους, αμέσως σκέφτονται να αυτοκτονήσουν; – Απαντάει ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

http://heartquestionsandanswers.wordpress.com

HEART QUESTIONS & ANSWERS

IMG_3983

23646-AGIOGRAFOI-AGIOGRAFIES-HEIROPOIITES-EIKONES-MAROYSI-ATHINA---TOIHOGRAFIES---ERGASTIRIO-AGIOGRAFIAS---SKALIOTIS-ANARGYROS- ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣpaisios

Γιατί μερικοί άνθρωποι, αν συναντήσουν κάποια

μεγάλη δυσκολία στην ζωή τους, αμέσως σκέφτονται να αυτοκτονήσουν;

Απαντάει ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

-Γέροντα Παΐσιε, μερικοί άνθρωποι, αν συναντήσουν κάποια μεγάλη δυσκολία στην ζωή τους, αμέσως σκέφτονται να αυτοκτονήσουν;

-Μπαίνει ο εγωισμός στην μέση. Οι περισσότεροι που αυτοκτονούν, ακούν τον διάβολο που τους λέει πως, αν τερματίσουν την ζωή τους, θα γλιτώσουν από το εσωτερικό βάσανο που περνούν, και από εγωισμό αυτοκτονούν. Αν λ.χ. κάνη κάποιος μια κλεψιά και αποδειχθή ότι έκλεψε, «πάει, λέει, τώρα έγινα ρεζίλι» και, αντί να μετανοήση, να ταπεινωθή και να εξομολογηθή, για να λυτρωθή, αυτοκτονεί. Άλλος αυτοκτονεί, γιατί το παιδί του είναι παράλυτο. «Πως να έχω παράλυτο παιδί εγώ;» λέει και απελπίζεται. Αν είναι υπεύθυνος γι’ αυτό και το αναγνωρίζη, ας μετανοήση. Πως βάζει τέρμα στην ζωή του και αφήνει το παιδί του στον δρόμο; Δεν είναι πιο υπεύθυνος μετά;

-Γέροντα, συχνά ακούμε για κάποιον που αυτοκτόνησε ότι είχε ψυχολογικά προβλήματα.

-Οι ψυχοπαθείς, όταν αυτοκτονούν, έχουν ελαφρυντικά, γιατί είναι σαλεμένο το μυαλό τους. Και συννεφιά να δουν, νιώθουν ένα πλάκωμα. Αν έχουν και μια στενοχώρια, έχουν διπλή συννεφιά. Γι’ αυτούς όμως που αυτοκτονούν χωρίς να είναι ψυχοπαθείς – καθώς και για τους αιρετικούς -, δεν εύχεται η Εκκλησία, αλλά τους αφήνει στην κρίση και στο έλεος του Θεού. Ο ιερέας δεν μνημονεύει τα ονόματά τους στην Προσκομιδή ούτε τους βγάζει μερίδα, γιατί με την αυτοκτονία αρνούνται, περιφρονούν την ζωή που είναι δώρο του Θεού. Είναι σαν να τα πετούν όλα στο πρόσωπο του Θεού.

Αλλά εμείς πρέπει να κάνουμε πολλή προσευχή για όσους αυτοκτονούν, για να κάνη κάτι ο Καλός Θεός και γι’ αυτούς, γιατί δεν ξέρουμε πως έγινε και αυτοκτόνησαν, ούτε σε τι κατάσταση βρέθηκαν την τελευταία στιγμή. Μπορεί, την ώρα που ξεψυχούσαν, να μετάνιωσαν, να ζήτησαν συγχώρηση από τον Θεό και να έγινε δεκτή η μετάνοιά τους, οπότε την ψυχή τους να την παρέλαβε Άγγελος Κυρίου.

Είχα ακούσει ότι ένα κοριτσάκι σε ένα χωριό πήγε να βοσκήση την κατσίκα τους. Την έδεσε στο λιβάδι και πήγε πιο πέρα να παίξη. Ξεχάστηκε όμως στο παιχνίδι και η κατσίκα λύθηκε και έφυγε. Έψαξε, αλλά δεν την βρήκε και γύρισε στο σπίτι χωρίς την κατσίκα. Ο πατέρας του θύμωσε πολύ, το έδειρε και το έδιωξε από το σπίτι. «Να πας να βρης την κατσίκα, του είπε. Αν δεν την βρης, να πας να κρεμασθής». Ξεκίνησε το ταλαίπωρο να πάη να ψάξη. Βράδιασε και αυτό ακόμη δεν είχε γυρίσει στο σπίτι. Οι γονείς, βλέποντας ότι νύχτωσε, βγήκαν ανήσυχοι να βρουν το παιδί. Έψαξαν και το βρήκαν κρεμασμένο σε ένα δένδρο. Είχε δέσει στον λαιμό του το σχοινί της κατσίκας και κρεμάστηκε στο δένδρο. Το κακόμοιρο είχε φιλότιμο και πήρε κατά γράμμα αυτό που του είπε ο πατέρας του. Το έθαψαν μετά έξω από το κοιμητήρι.

Η Εκκλησία φυσικά καλά έκανε και το έθαψε απ’ έξω, για να φρενάρη όσους αυτοκτονούν για το παραμικρό, αλλά και ο Χριστός καλά θα κάνη, αν το βάλη μέσα στον Παράδεισο.

Πηγή:

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου

ΛΟΓΟΙ, τομ. Δ´

εκδ. Ι. Ησυχαστηρίου Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος

Σουρωτή Θεσσαλονίκης

 

Όταν πεθάνει ο άνθρωπος συναισθάνεται αμέσως σε τι κατάσταση βρίσκεται; – Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

http://havefaithorthodoxy.wordpress.com

HAVE FAITH – ORTHODOXY

Όταν πεθάνει ο άνθρωπος συναισθάνεται αμέσως σε τι κατάσταση βρίσκεται;

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

 —Γέροντα Παΐσιε, όταν πεθάνει ο άνθρωπος, συναισθάνεται αμέσως σε τι κατάσταση βρίσκεται;

—Ναι, συνέρχεται και λέει «τι έκανα;», αλλά «φαϊντά γιόκ», δηλαδή δεν οφελεί αυτό. Όπως ένας μεθυσμένος, αν σκοτώσει λ.χ. την μάνα του, γελάει, τραγουδάει, επειδή δεν καταλαβαίνει τι έκανε, και όταν ξεμεθύσει, κλαίει και οδύρεται και λέει «τι έκανα;», έτσι και όσοι σ’ αυτήν την ζωή κάνουν αταξίες είναι σαν μεθυσμένοι.

Δεν καταλαβαίνουν τι κάνουν, δεν αισθάνονται την ενοχή τους. Όταν όμως πεθάνουν, τότε φεύγει αυτή η μέθη και συνέρχονται. Ανοίγουν τα μάτια της ψυχής τους και συναισθάνονται την ενοχή τους, γιατί η ψυχή, όταν βγεί από το σώμα, κινείται, βλέπει, αντιλαμβάνεται με μια ασύλληπτη ταχύτητα.