Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης σώζει παιδί που έπεσε μέσα σε φωταγωγό πολυκατοικίας

http://orthodoxweb.blogspot.com

ORTHODOX WEB

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης σώζει παιδί

που έπεσε μέσα σε φωταγωγό πολυκατοικίας

Ὁ π. Χρῆστος Τσάνταλης ἀπ᾽ τή Ν. Μηχανιώνα Θεσ/νίκης καί ἐφημέριος Κερασιᾶς, μέ ἐννέα παιδιά, καταθέτει:

“Μερικά ἀπ᾽ τά παιδιά μου ἔπαιζαν στήν ταράτσα τοῦ σπιτιοῦ καί κάποια στιγμή ἄρχισαν νά πηδοῦν τό φωταγωγό. Ἕνα ἀγοράκι μου, ἕξι ἐτῶν, πού ἀκόμη δέν μιλάει καλά, θέλησε καί αὐτό νά πηδήξη. Βρέθηκε στό κενό καί σάν βολίδα ἔφυγε πρός τά κάτω. Ἔπεσε ἀπ᾽ τόν τρίτο ὄροφο. Ἦλθαν τά παιδιά τρομαγμένα καί μοῦ τό εἶπαν. Ἔτρεξα μέ χτυποκάρδι στό βάθος τοῦ φωταγωγοῦ, γιά νά περιμαζέψω τό μικρό. Ἔμεινα ἔκπληκτος, ὅταν τό εἶδα νά ἔρχεται πρός τό μέρος μου κατακίτρινο ἀπ᾽ τό φόβο. Τό πῆγα στό Νοσοκομεῖο. Οἱ γιατροί τό ἐξέτασαν καί εἶπαν ὅτι δέν ἔχει τίποτε οὔτε τό παραμικρό τραῦμα. Καταλάβαμε ὅτι πρόκειται περί θαύματος, καί σκέφθηκα πώς ἡ θαυματουργός εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Ν. Μηχανιώνας ἔσωσε τό παιδί. Τό πῆγα στήν εἰκόνα της καί τό ρώτησα:

—Αὐτή σέ φύλαξε;

Αὐτό ἀπάντησε:

—Ὄχι.

Μέ ὁδήγησε στή φωτογραφία τοῦ π. Παϊσίου καί μοῦ τόν ἔδειξε μέ τό δάκτυλο (ὅτι δηλαδή αὐτός μέ κράτησε)”.

Advertisements

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) όταν ήταν εν ζωή έστελνε πνευματικά μηνύματα σωτηρίας

http://xristosorthodoxia.blogspot.com

ΧΡΙΣΤΟΣ – ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

όταν ήταν εν ζωή έστελνε πνευματικά μηνύματα σωτηρίας

Ἀναφέρει ὁ Ἀθανάσιος Ροκοβαλῆς:

«Νά ἕνα περιστατικό πού τό ἄκουσα ἀπ᾽ τό στόμα τοῦ παπᾶ Ἰσαάκ, στενοῦ μαθητῆ καί βιογράφου τοῦ Ἁγ. Παϊσίου. Μοῦ εἶπε: “Ἕνα ἀπόγευμα, μετά τόν ἐσπερινό, καθόμουν στήν αὐλή τοῦ κελλιοῦ, μόνος μου. Ἀκούω τή φωνή τοῦ Γέροντα μέσα στό μυαλό μου νά μοῦ λέει νά πάω γρήγορα σ᾽ ἕνα διπλανό κελλί πού ἔμενε ἕνα γεροντάκι… Πετάχτηκα πάνω… ‘Βρέ, λέω… πειρασμός… μέ πειράζει ὁ Διάβολος…’. Πῆγα μέσα στήν ἐκκλησία καί ἄρχισα νά προσεύχομαι… Ξανά, πιό ἔντονα αὐτή τή φορά… τίποτε ἐγώ, συνέχισα τήν προσευχή… Τρίτη φορά: ‘Σήκω τώρα ἀμέσως καί πᾶνε γρήγορα’, ἀκούω ἐπιτακτικά τή φωνή τοῦ Γέροντα.Κάτι με πληροφοροῦσε μέσα μου… ‘Ἄς πάω, λέω…’. Πάω γρήγορα-γρήγορα καί τί νά δῶ… Τό γεροντάκι πεσμένο στήν αὐλή καί πλακωμένο ἀπό ἕνα κορμό δένδρου· εἶχαν πιαστεῖ τά πόδια του καί δέν μποροῦσε νά κινηθῆ… Ἔσερνε αὐτόν τόν κορμό μέχρι τήν αὐλή του γιά νά τόν κόψη γιά ξύλα γιά τό χειμώνα, στραβοπάτησε, ἔπεσε καί παγιδεύτηκε… Εὐτυχῶς δέν εἶχε πάθει καμμία ζημιά… Καλά πού μέ ἔστειλε ὁ Γέροντας… Τί θά ἔκανε μόνος του;… Ὁ Γέροντας τόν ἔσωσε!!!…”».

Η Παναγία οδηγεί τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη (+1994) στο σπίτι ενός παντρεμένου ανδρογύνου που ετοιμάζεται να χωρίσει

http://xristosorthodoxia.blogspot.com

ΧΡΙΣΤΟΣ – ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Η Παναγία οδηγεί τον

Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη (+1994) στο σπίτι ενός παντρεμένου

ανδρογύνου που ετοιμάζεται να χωρίσει

Ἀναφέρει ὁ Ἀθανάσιος Ροκοβαλῆς:

«Ἡ κ. Δέσποινα Κουτσογιάννη διηγήθηκε τά ἑξῆς: Ὁ κ. Κώστας, ὁ ἄνδρας της, μαζί μέ τόν Ἅγ. Παΐσιο ξεκίνησαν ἀπ᾽ τό μοναστήρι τοῦ Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, στή Μεταμόρφωσι Χαλκιδικῆς, νά πᾶνε στήν Κομοτηνή μέ τό αὐτοκίνητο τοῦ κ. Κώστα. Μετά ἀπό τριάντα χιλιόμετρα πιό κάτω, στά Νέα Μουδανιά, ὁ Γέροντας εἶπε στόν κ. Κώστα νά στρίψη ἀπό ἀλλοῦ.

—Γέροντα, ἀπό ἐδῶ πάει στήν Κασσάνδρα, δέν πάει Κομοτηνή…

—Ξέρω, ξέρω… ἦρθε μήνυμα ἀπ᾽ τήν Παναγία… ἕνα ἀνδρόγυνο χωρίζει αὐτή τή στιγμή καί πρέπει νά πᾶμε νά τούς βοηθήσουμε.

—Γέροντα, πῶς νά πᾶμε σπίτι τους;… δέν ξέρω τό δρόμο…

—Τρᾶβα, εὐλογημένε… ξέρει ἡ Παναγία, εἶπε μέ ἔμφασι ὁ Γέροντας.

Στόν ὑπόλοιπο δρόμο τοῦ ἔλεγε ποῦ νά στρίψη μέχρι πού ἔφτασαν σέ μία κωμόπολι καί ὁ Γέροντας τόν ὁδήγησε σ᾽ ἕνα δρόμο καί τόν σταμάτησε μπροστά σ᾽ ἕνα σπίτι.

Οἱ φωνές ἀκούγονταν δυνατές. Χτύπησαν τήν πόρτα καί βρῆκαν τό ἀνδρόγυνο νά χωρίζη τά πράγματά τους σέ στοῖβες. Δηλαδή ἑτοιμάζονταν νά πάρουν τά πράγματα καί νά φύγουν, νά χωρίσουν…

Μόλις εἶδαν τό Γέροντα, σταμάτησαν οἱ φωνές. Λέει ὁ Γέροντας πρῶτα στήν πεθερά πού ἦταν παροῦσα:

—Ἐσύ φύγε τώρα, γιατί φταῖς καί ἐσύ πού ἔφτασαν μέχρι ἐδῶ… Ὑπάκουσε ἡ καημένη καί ἔφυγε.

Μετά τούς πῆρε ἀπ᾽ τό χέρι, μπῆκαν σ᾽ ἕνα δωμάτιο καί μίλησαν ἀρκετή ὥρα… τούς συμφιλίωσε. Βγῆκαν ἀπ᾽ τό δωμάτιο μονοιασμένοι. “Τούς ἀφήσαμε μονοιασμένους καί συνεχίσαμε τό δρόμο γιά τήν Κομοτηνή”, εἶχε διηγηθεῖ ὁ κ. Κώστας».

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) & ο Θιβετιανός βουδιστής μοναχός Γιωργάκης

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

A Taste of Fall..jpg

Agios Paisios-5.jpg

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

& ο Θιβετιανός μοναχός Γιωργάκης

Ἦρθε στό Ἅγιον Ὄρος καί γύριζε στά μοναστήρια ἕνας νέος ἡλικίας 16-17 χρόνων, ὁ Γιωργάκης. Ἀπό ἡλικίας τριῶν ἐτῶν οἱ γονεῖς του τόν ἔβαλαν σε βουδιστικό μοναστήρι στο Θιβέτ. Προχώρησε πολύ στη γιόγκα, ἔγινε τέλειος μάγος, μποροῦσε νά καλεῖ ὅποιον ἤθελε. Εἶχε μαύρη ζώνη καί ἤξερε τέλεια καράτε. Μέ τήν δύναμη τοῦ σατανᾶ ἔκανε ἐπιδείξεις πού προξενοῦσαν ἐντύπωση. Χτυποῦσε μέ τό χέρι του μεγάλες πέτρες καί ἔσπαζαν σάν καρύδια. Μποροῦσε νά διαβάζει κλειστά βιβλία. Ἔσπαζε στήν παλάμη του φουντούκια, ἔπεφταν κάτω τά τσόφλια καί οἱ καρποί ἔμεναν κολλημένοι στό χέρι του…

Κάποιοι μοναχοί ἔφεραν τόν Γιωργάκη στόν Γέροντα Παΐσιο γιά νά τόν βοηθήσει. Ρώτησε τόν Γέροντα, τι δυνάμεις εἶχε καί τί μποροῦσε νά κάνει. Ἀπάντησε ὅτι ὁ ἴδιος δέν ἔχει καμιά δύναμη καί ὅτι ὅλη ἡ δύναμη εἶναι τοῦ Θεοῦ. Ὁ Γιωργάκης θέλοντας νά ἐπιδείξει τήν δύναμή του συγκέντρωσε τό βλέμμα του σέ μία μεγάλη πέτρα πού ἦταν σέ ἀπόσταση καί ἡ πέτρα ἔγινε θρύψαλα. Τότε ὁ Γέροντας σταύρωσε μία μικρή πέτρα καί τοῦ εἶπε νά τήν σπάσει καί αὐτή. Αὐτός συγκεντρώθηκε, ἔκανε τά μαγικά του, ἀλλά δέν κατάφερε νά τήν σπάσει. Τότε ἄρχισε νά τρέμει καί οἱ σατανικές δυνάμεις, πού νόμιζε ὅτι ἔλεγχε, μή μπορώντας νά σπάσουν τήν πέτρα στράφηκαν ἐναντίον του καί τόν ἐκσφενδόνισαν στήν ἀλλη ὄχθη τοῦ ρέματος. Ὁ Γέροντας τόν μάζεψε σέ ἄθλια κατάσταση. Ἄλλη φορά, διηγήθηκε ὁ Γέροντας, «ἐνῶ συζητούσαμε, ξαφνικά σηκώθηκε, μοῦ ἔπιασε τά χέρια καί μοῦ τά γύρισε πρός τά πίσω». «Ἄν μπορεῖ ἄς ἔρθει νά σέ ἐλευθερώσει ὁ Χατζηφεντῆς» μοῦ εἶπε. «Τό αἰσθάνθηκα σάν βλασφημία. Κούνησα λίγο τά χέρια μου καί τινάχθηκε πέρα. Μετά σάν ἀντίδραση πήδησε ψηλά καί πῆγε νά μέ χτυπήσει μέ τό πόδι του, ἀλλά τό πόδι του σταμάτησε κοντά στό πρόσωπο μου, σάν νά βρῆκε ἕνα ἀόρατο ἐμπόδιο! Μέ φύλαξε ὁ Θεός. Τή νύχτα τόν κράτησα καί κοιμήθηκε στό κελί μου. Οἱ δαίμονες τόν ἔσυραν μέχρι κάτω στό λάκκο καί τόν ἔδειραν γιά τήν ἀποτυχία του. Τό πρωί σέ κακή κατάσταση, τραυματισμένος, γεμᾶτος ἀγκάθια καί χώματα, ὡμολογοῦσε: «Μέ ἔδειρε ὁ σατανάς, γιατί δέν μπόρεσα νά σέ νικήσω».

Ἔπεισε τόν Γιωργάκη νά τοῦ φέρει τά μαγικά βιβλία καί τά ἔκαψε. Ὁ Γέροντας τόν κράτησε λίγο κοντά του καί τόν βοήθησε…Ὁ Γέροντας χρησιμοποιοῦσε τήν περίπτωση τοῦ Γιωργάκη γιά νά ἀποδείξει πόσο μεγάλη εἶναι ἡ πλάνη αὐτῶν πού νομίζουν ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι ἴδιες, ὅλες τόν ἴδιο Θεό πιστεύουν καί ὄτι δέν διαφέρουν οἱ Θιβετιανοί μοναχοί ἀπό τούς Ὀρθοδόξους.

Πηγή:

Ιερομονάχου Ισαάκ, Βίος Γέροντος Παισίου του Αγιορείτου,
Αγιον Ορος 2008

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) και οι σκατζόχοιροι

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

 

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) και οι σκατζόχοιροι

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης (+1994) σηκώθηκε καί μᾶς ἔφερε καρπούζια γιά κέρασμα. Στό τέλος ἄρχισε νά μαζεύη τίς καρπουζόφλουδες. Πῆγα νά τόν βοηθήσω καί μοῦ λέει:

—Ἔλα μαζί.

Πήγαμε κοντά στό συρματόπλεγμα. Σ᾽ ἕνα βαθούλωμα ἦταν ἕνας σκατζόχοιρος μέ τά νεογέννητα μικρά του.

—Ἄς ἀφήσουμε ἐδῶ τίς καρπουζόφλουδες γιά νά φᾶνε. Κοίταξέ τα, σάν ποντικάκια εἶναι!

Ὁ Γέροντας δέν ἔχασε τήν εὐκαιρία νά τά παρομοιάση μέ τήν πνευματική ζωή. Γιά μία ἀκόμη φορά θαύμασα τήν εὐφυΐα του.

—Βλέπεις τά ἀγκάθια τους, εἶναι ἀκόμη ἀπαλά καί μπορεῖς νά τά χαϊδέψης, ἐνῶ τῆς μάνας τους εἶναι σκληρά καί θά σέ τρυπήσουν ἄμα τήν ἀγγίξης. Ἔτσι εἶναι καί τά πάθη τῶν ἀνθρώπων. Τῶν μικρῶν παιδιῶν τά πάθη εἶναι ἀπαλά καί χαϊδεύονται. Τῶν μεγάλων εἶναι σκληρά καί τρυποῦν!

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) και ο βάτραχος που του έκανε υπακοή

http://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) και

ο βάτραχος που του έκανε υπακοή

Πηγή:

https://proskynitis.blogspot.com

https://proskynitis.blogspot.com/2018/11/blog-post_607.html

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ

Διηγείται ο Επίσκοπος Μαυροβουνίου και Παραθαλάσσιας κ. Αμφιλόχιος Ράντοβιτς – Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου:

Όταν τελειώσαμε, ετοίμασε ο Γέροντας Παΐσιος το φαγητό, ρύζι, ντοματούλες που είχε στον κήπο του και ψωμί, το οποίο ξήραινε ο ίδιος. Γέμισε το δικό μου πιάτο, ενώ στο δικό του έβαλε πολύ λίγο φαγητό. Διαμαρτυρήθηκα, λέγοντας του ότι δεν ήταν σωστό αυτό εκείνος να φάει ως ασκητής κι εγώ ως καλοφαγάς. Μου είπε τότε:

“Δεν είσαι μοναχός; Θα κάνεις, λοιπόν, υπακοή. Τόσο ανυπάκουος Μαυροβούνιος είσαι; Εδώ ο Μπαγιούμ μου είναι πιο υπάκουος από εσένα”.

Τον ρώτησα με έκπληξη ποιος ήταν ο Μπαγιούμ, διότι ήξερα ότι δεν είχε κανένα υποτακτικό. Μου έδειξε τότε μια τριανταφυλλιά, την οποία είχε φυτέψει εκεί. Πήγε, στάθηκε μπροστά στην τριανταφυλλιά και είπε:

“Έλα, Μπαγιούμ, να καταλάβει αυτός ο άπιστος ο Αμφιλόχιος τι είναι η πραγματική υπακοή!”

Όπως ήταν νωπό το χώμα εκεί γύρω από την τριανταφυλλιά, άρχισε τότε να σηκώνεται και βγήκε έξω ένας βάτραχος. Σας λέω αυτό, που είδα με τα μάτια μου.

Στη συνέχεια είπε στο βάτραχο:

“Γύρνα τώρα, Μπαγιούμ, πίσω στη θέση σου και το βράδυ να πας να κάνεις την προσευχή σου!”

Εξεπλάγην και τον ρώτησα τι είδους προσευχή έκαμνε ο Μπαγιούμ.

Μου εξήγησε ότι ο βάτραχος το βράδυ πήγαινε μπροστά σ’ ένα μεγάλο ξύλινο σταυρό, που ο Γέροντας είχε εκεί κι έλεγε την “ψαλμωδία” του. Παραξενεύτηκα και είπα μέσα μου: “Τώρα με κοροϊδεύει ο Γέροντας; Για ποια ψαλμωδία του βατράχου μου μιλά;”.

Την ίδια μέρα , με τη δύση του ήλιου, είχε πανσέληνο και εύκολα περπάτησα από το καλύβι μέχρι τον Τίμιο Σταυρό, σχεδόν απέναντι, και κάπως κρύφτηκα, γιά να μην δημιουργήσω ταραχή. Είχε έναν μεγάλο Σταυρό και σε λίγο βγήκε από το κελλί του ο Γέροντας Παΐσιος, στάθηκε μπροστά στον Σταυρό και άρχισε να κάνει τον σταυρό του. Δεν πέρασε ούτε λεπτό —φαντάσου εξήντα δευτερόλεπτα— και άρχισε, μέσα στην σιγαλιά της νύχτας, ένα ντούπ, ντούπ, ντουπ.

“Έλα, Μπαγιούμ, έλα Μπαγιούμ, έλα, ας υποθέσουμε να πούμε, έλα να κάνουμε τις μετάνοιες μας, μπροστά στον Σταυρό του Χριστού!”.

Το ντουπ-ντουπ συνεχίστηκε. Μπαγιούμ όνομα από τους Βεδουΐνους του Σινά, αλλά κανένας δεν φαινόταν. Και, νάτος. Ένας πελώριος βάτραχος —μπράσκες τους λένε αλλού— ήρθε με πηδηματάκια και στάθηκε δίπλα στον Γέροντα. Σηκωνόταν ο Άγιος Παΐσιος, σηκωνόταν κι ο βάτραχος, και έκαμναν τις μετάνοιες τους μπροστά στον Σταυρό του Χριστού. Εκεί, στον Σταυρό του παπά Τύχωνα!

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης συζητάει για την Θεοτόκο με έναν Γερμανό Προτεστάντη πάστορα

http://cominghomeorthodoxy.wordpress.com

COMING HOME – ORTHODOXY

bright-yellow-and-red-aquilegia-bruce-nutting

16160_1152853548826_1452279827_30341939_3688067_n

Γράφει καί ὁ π. Ἀθανάσιος Σιμωνοπετρίτης:

«Θυμᾶμαι χαρακτηριστικά μία περίπτωσι ἑνός ἑλληνομαθοῦς πάστορος Γερμανοῦ ὁ ὁποῖος εἶχε σπουδάσει στή Θεσσαλονίκη. Ὁ ἄνθρωπος πάρα πολύ σκανδαλιζόταν γιατί τιμοῦμε τήν Παναγία μας. Ἀφοῦ τόν κέρασε ὁ π. Παΐσιος, τόν ρώτησε:

—Τί δουλειά κάνεις;

—Θεολόγος εἶμαι.

Ὁ διορατικός Γέροντας τόν κοίταξε ἐρευνητικά καί τόν ρώτησε:

—Ἁπλῶς “θεολόγος” εἶσαι ἤ μήπως εἶσαι καί κάτι ἄλλο;

—Ὄχι, εἶμαι καί πάστωρ.

—Ἄ, καλά· Πῶς σοῦ φάνηκε τό Ἅγιον Ὄρος; Σοῦ ἄρεσε;

—Ὅλα μοῦ ἄρεσαν, ἀλλά ἐδῶ πολύ τιμᾶτε τήν Παναγία!

—Γιατί σοῦ κακοφαίνεται αὐτό;

—Αἴ, νά, περισσότερο πρέπει νά τιμᾶτε τό Χριστό.

—Μά, τιμώντας τήν Παναγία, τό Χριστό τιμᾶμε!

— Αἴ, ὄχι πάτερ, δέν εἶναι τό ἴδιο πρᾶγμα, ἐπέμενε ἐκεῖνος.

Ὁπότε ὁ Γέρων Παΐσιος χρησιμοποιώντας ἕναν ὡραῖο ποιμαντικό τρόπο, τοῦ λέει:

—Ἐσένα ἡ μάνα σου, σόι γυναῖκα δέν εἶναι!

—Ποῦ τήν ξέρεις τή μάνα μου καί τή βρίζεις;

— Αἴ, ὅπως ἐγώ δέν ξέρω τή μάνα σου καί τή βρίζω καί σοῦ κακοφαίνεται, ἔτσι κι ἐμένα μοῦ κακοφαίνεται γιατί δέν ξέρεις τή Μάνα μου τήν Παναγία καί λές τέτοια πράγματα! Ἄντε, τό λοιπόν, νά σοῦ πῶ τί εἶναι ἡ Παναγία…

Ἄρχισε νά τοῦ λέη γιά τήν Παναγία, ἔτσι μ᾽ ἕνα πολύ ὡραῖο τρόπο, ὁπότε ὁ ἄνθρωπος τά ἔχασε! Μάλιστα, συγκεκριμένα τοῦ εἶπε ἕνα παράδειγμα μ᾽ ἕνα σωλῆνα. Τόν ρώτησε:

— Ἀπό ἕνα σωλῆνα ὅταν περάση τό νερό, ἔχει ὁ σωλήνας αὐτός καμμιά ἀξία;

—Ὄχι, δέν ἔχει καμμιά ἀξία. Ἁπλῶς βοήθησε, πέρασε τό νερό καί ἀπό ᾽κεῖ καί πέρα ὁ ρόλος του τελείωσε· ἀπάντησε ὁ πάστωρ.

Ὁ π. Παΐσιος συνέχισε:

—Ναί, ἡ Παναγία ὅμως δέν εἶναι ἕνας σωλήνας πού ἁπλῶς πέρασε ἀπό μέσα τό Νερό. Εἶναι ἕνας σπόγγος οὐράνιος πού κρατάει συνέχεια τόν Χριστό, γι᾽ αὐτό λέγεται Θεοτόκος, γι᾽ αὐτό κι ἐμεῖς τήν τιμοῦμε!

Μέ αὐτό τό ἁπλό παραδειγματάκι, ὁ ἄνθρωπος δέν ξέρω ἄν πείσθηκε ἀπολύτως, πάντως ξέρω ὅτι εἰρήνευσε καθώς ἔφυγε ἀπό τό Γέροντα».

ΠΗΓΗ:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Ἡ Θεοτόκος

ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2012

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET